Door Lisle Veach

Meer leerde ik in China over het contrast tussen de maniermensen in het Oosten en het Westen maakt gebruik van hun namen en de titels, het fascineren het schenen, misschien omdat denk ik impliceert het iets over de diepe verschillen tussen onze twee culturen.

In China, één identificeert eerste zich met betrekking tot de grotere groep, toen de kleinere groep, dan binnen de familie, en slechts na dat, als individu. Om dit te illustreren zeer duidelijk moeten wij slechts Chinese namen en adressen bekijken. Wanneer u het adres van iemand in China schrijft schrijft u eerst het land, dan de provincie, dan de stad of plaats, die door de bedrijfseenheid of de plaats van het huis wordt de gevolgd. Slechts na dit alles, bij de bodem, komt de naam van de persoon. En in China, eerst komen de familienaam - of de achternaam -; en bij eigenlijk, is het einde de bepaalde naam van het individu. Het enkel tegengestelde van ons. En de verwarring is rijk wanneer de Oostelijke en Westelijke namen in botsing komen. Lees de rest van „wat in een Naam?“ is of post een commentaar

Hoewel de moderne tijden snel binnen de steden van China terrein winnen, is het begrip van de wortels van deze oude en complexe cultuur essentieel wanneer daar het doen van zaken. In part II of ‘doing business in China’ Nannette Ripmeester takes a closer look at some of the cultural nuances your expats in China need to be aware of.

Read the rest of “Successful business in China” or post a comment >>

By David Dayton

Every now and again the real truth comes out. Once while I was in grad school (at the now infamous NIU) writing my thesis on Thai/Chinese Corporate Culture my thesis advisor broke her academic façade and turned to me and said, “It’s all just B.S. isn’t it? I mean, it’s all just bribery, no matter what we call it, right?” She then went back into her academic mode and continued talking about “gift giving” and we never talked about “bribery” again.

Now, without betraying my Anthropological roots, I have to say this: the truth is that business in China is just like business anywhere else. Yes there are some things about the system that make it different from anywhere else too, but those traits are not, I don’t think, non-existent in other business cultures. Read the rest of “Inside Chinese Business–Book Review” or post a comment

By Dalida Turkovic

Picture Beijing in the early 1990’s: a strong visual presence of communism in the typical courtyard-style housing (12 families housed in a block built around a central yard), grey Mao suits everywhere, almost no neon advertising signs and only occasional cars and mini-vans on the streets. In those days there were two currencies: Yuan and FEC(Foreign Exchange Currency) available only to foreigners, with a lower exchange rate than Yuan (1$=8.9yuan, 1$=7.4FEC). Strong government control, exacerbated by the recent happenings on Tiananmen Square, meant that getting to know Chinese people was almost impossible - they were not allowed to enter hotels and so had no exposure to foreign goods and lifestyle, which were only available in hotels. Read the rest of “Business in China - Relaxing the Grip of Bureaucracy” or post a comment