Door Ernie Tadla

Ongeveer Lovy

Lovy en ik was hoge schoolliefjes en werd gehuwd drieënveertig jaar vóór haar untimely dood. Zij had gewerkt en me door universiteit gezet en had krachtig bijgedragen tot de financiële opslag van onze rijpende familie. Dit avontuur stond haar de kans toe om zich van het zijn terug te trekken een verklaarde tandmedewerker en van het totaal nieuw leven te genieten, en China, die zij deed.

Lovy Catherine Edinger was haar officiële geboortenaam. Haar vader, Phil wilde altijd een dochter met die naam. Natuurlijk, haar naam altijd geworden aandacht. Veronderstel zittend als voorzitter die van uw tandarts uw regelmatige controle ontvangt en de tandarts zegt aan zijn medewerker, „Lovy, te gaan gelieve de zuigingsbuis over.“ Zouden welke gedachten door uw mening gaan? Op het werk, werd Lovy genoemd Lee.

Toen bij een partij of het winkelen in een menigte, in plaats van me die haar naam luid roept uit, wij een handtekeningsvraag hadden, „hoo Yoo“ dat zij antwoordde aan, het wetend zocht ik haar.

Toen wij nieuwe mensen ontmoetten die aan haar naam reageerden, zou ik voorstellen dat het haar naam was die een belangrijke factor in ons huwelijk op lange termijn, stabiel en gelukkig was. In om het even welke normale verhoudingen, zijn er tijden van woede en frustratie zoals in van ons was. Ik vond het aan moeilijk Lees de rest van „Hoofdstuk Vier van China: Een vrouw in Shanghai“ of post een commentaar