Door Lisle Veach

Meer leerde ik in China over het contrast tussen de maniermensen in het Oosten en het Westen maakt gebruik van hun namen en de titels, het fascineren het schenen, misschien omdat denk ik impliceert het iets over de diepe verschillen tussen onze twee culturen.

In China, één identificeert eerste zich met betrekking tot de grotere groep, toen de kleinere groep, dan binnen de familie, en slechts na dat, als individu. Om dit te illustreren zeer duidelijk moeten wij slechts Chinese namen en adressen bekijken. Wanneer u het adres van iemand in China schrijft schrijft u eerst het land, dan de provincie, dan de stad of plaats, die door de bedrijfseenheid of de plaats van het huis wordt de gevolgd. Slechts na dit alles, bij de bodem, komt de naam van de persoon. En in China, eerst komen de familienaam - of de achternaam -; en bij eigenlijk, is het einde de voornaam van het individu. Het enkel tegengestelde van ons. En de verwarring is rijk wanneer de Oostelijke en Westelijke namen in botsing komen.

De Chinese namen worden gewoonlijk samengesteld uit twee of drie (bij zeldzame gelegenheden vier) Chinese karakters. Elk karakter wordt uitgesproken als één enkele lettergreep. Li Hai BO als M. Li (zijn familienaam) worden gericht; Hai BO is zijn voornaam. Aan de verbijstering van Westerlingen, kunnen de Chinese voornamen die in fonetische speld worden geschreven yin als afzonderlijke woorden, of als twee woorden verschijnen, of soms met een koppelteken verbonden. (b.v. Li Hai BO, of Li Haibo, of Li hai-BO). Wanneer Chinese beweging aan Westelijke landen hebben gevonden die zij vaak het is beter om hun namen, Westelijke stijl om te keren, vermijden verwarrend de slechte ingezetenen van hun gastheerland. Aldus, zou Li Hai BO zijn naam in Li van Hai kunnen veranderen BO. Of misschien, in een hopeloze inspanning verder om te verduidelijken, zou M. Li zijn naam kunnen schrijven: Li, Haibo. Aangezien de familienaam verondersteld om is te zijn eerste, kunt u de moeilijkheid ook veronderstellen Chinees iemand het verklaren in antwoord op de officiële vraag zou kunnen hebben, die één uw familienaam? is

Een voornaam in China heeft altijd een speciale betekenis, die gewoonlijk door ouders wordt verleend hun hoop voor geluk of het karakter van het kind - zoals in het bovengenoemde geval, Haibo middelen oceaangolf te symboliseren. Sommige van mijn Chinese vrienden waren diep in verwarring gebracht toen ik op hun onderzoeken antwoordde dat, eigenlijk, ik werkelijk zonder twijfel weet wat niet mijn eigen naam betekent.

In tegenstelling tot hier in Amerika, kwamen wij in snel China te weten dat het normaal sociaal als ruw wordt beschouwd om een volwassene te richten door zijn of haar voornaam, die is tenzij u een verwant of een vrij goede vriend bent en u zeker bent u rond de zelfde leeftijd of ouder bent. Als u de professionele titel van de persoon kent richt u, is het beter om hem of haar door die benoeming te roepen. Als M. Li de directeur van de Engelse Afdeling of een overheidsinstelling is, zal hij normaal genoemd worden Directeur Li. Een universitaire leraar zal worden geroepen, Leraar Chu of Professor Wang. Een bedrijfspersoon, Manager Xu. Wanneer het spreken over een toevallige kennis aan iemand anders, zou u ook normaal verwijzen naar die persoon door zijn of haar volledige naam (b.v. Wang Xiao Mei), en niet door de alleen voornaam. Het generische van de titel tongzhi of kameraad begonnen langzaam verdwijnen uit rond de vroege jaren '90 net samen met de dia van collectivisme aan een open markteconomie, en toen het creeped later net terug in wat modieus gebruik. (ik heb, ook onlangs gehoord, dat in sommige mod. stedelijke cirkels het nu een codeword kan zijn om naar een vrolijke vriend te verwijzen.)

Aangezien wij China verlieten, zijn termen M., Mevr., de Misser en Mej. vrij aanvaardbaar voor algemene zaken en hartelijke gesprekken geworden. Als Li Haibo een goede vriend is die jonger is dan u, kon u hem roepen, Xiao Li, wat Weinig Li. betekent Als hij een oudere vriend is, kon u hem Lao Li roepen, wat Oude Li. betekent Beiden zijn beleefde termijnen van vriendschap of zelfs lief woordje en kunnen voor of een man of een vrouw worden gebruikt.

Het heeft voor kinderen of de jeugd als ruw beschouwd om volwassenen door hun namen, vooral door hun voornamen te richten. Algemeen zullen de kinderen de meeste volwassenen Aunty (Ayi) of Oom (Shushu) roepen. Als de volwassene genoeg oud is, kunnen de kinderen de titel Grootmoeder of Grootvader, of zelfs de Oudere Broer van de Vader of de Oudere Zuster van de Vader gebruiken. Het nam een tijdje voor me om aan kinderen te wennen die aan me schreeuwen aangezien ik, Hello, Opa! overging (Ye Ye hao!) Ook, afhangend van leeftijdsverschillen, kunnen zij naar andere kinderen of jeugd verwijzen die zij door dergelijke titels hebben ontmoet zoals Oudere Broer of Jongere Zuster.

De aanwezigheid van een vreemdeling in China kan wat verwarring veroorzaken, aangezien de mensen een weinig onzeker zouden kunnen zijn wat de beleefde aanspreekvorm zou moeten zijn. Gewoonlijk begrijpt Chinees dat, om in normaal gesprek vriendschappelijk te zijn, vele Westerlingen elkaar door hun voornamen zullen roepen, en enkele jonger, moderniseerde meer Chinees zou kunnen het comfortabele dit doen voelen, ook, nu. Maar in een moedige poging tot compromis, zal een jonge persoon enkel waarschijnlijk zijn om u Aunty Ruth of Oom Bob te roepen. Enkel zoals verward over wat juist is, zouden de Engelse studenten naar hun buitenlandse leraar als Leraar Williams of Mevr. Mary kunnen verwijzen. Velen voelen eenvoudig te ongemakkelijk die iemand te roepen door hun alleen voornaam wordt gevraagd, zoals voor ons om in Amerika gemeenschappelijk is te doen. Op de zelfde manier dat vele Chinezen vinden is zich het gemakkelijker om hun namen om te keren wanneer zij aan het Westen bewegen, vinden heel wat vreemdelingen in China het enkel minder verwarrend is als zij een Chinese naam en een titel goedkeuren.

Het is ook geworden trendy op stedelijke gebieden voor jonge Chinees om Engelse namen over te nemen. M. Li Hai BO kan verkiezen om als Li worden bedoeld Tony. In dit geval, zal hij waarschijnlijk volkomen gelukkig om eenvoudig Tony door iedereen, Westelijke stijl zijn worden genoemd, zoals de praktijk in Hong Kong en Taiwan is, alhoewel het nog vrij vreemd aan hem zou kunnen voelen dat Hai BO door iedereen maar zijn vrienden en familie moet worden genoemd.

Het spreken van het belang dat van namen, zijn naam ondertekent heeft weinig wettelijke betekenis in vasteland China. Sinds oudheid, in officiële kwesties, zijn de speciale verbindingen (of de karbonades), eerder dan handtekeningen, geweest wat op om het even welk officieel document wordt vereist. De karbonades zijn normaal ivoor, plastiek of beenhandzegels met de naam en/of het embleem van een individuele, officiële lichaam of zaken die in één eind wordt gesneden. Deze worden gebruikt om een persoonlijke inktindruk op documenten te maken. De personen en de bedrijven hebben gewoonlijk hun eigen karbonades die met hun namen in een unieke herkenbare stijl door hen worden gesneden, en deze karbonades zijn zo dicht bewaakt zoals contant geld. Er zijn zeer strikte wettelijke gevolgen voor het vervalsen van of het stelen van karbonades, enkel aangezien er voor het smeden van een handtekening in het Westen zou zijn. En ik heb opgemerkt dat sommige Chinese vrienden die de V.S. bezoeken hebben geaarzeld om een wettelijk document te bespreken dat door zo onbelangrijk iets wordt gebeëindigd te doen zoals eenvoudig schrijvend uw naam.

Lisle Veach, thuis in China