Wij allen gaan onderaan samen: lianzuo (collectieve verantwoordelijkheid) in China
Door Jocelyn Eikenburg
Veronderstel doend gevangenistijd - of slechter - enkel omdat u werden betrekking gehad op de beledigende partij.
Als u wilt begrijpen enkel hoe het verre collectivisme in China gaat, kijk neen dan verder lianzuo - of collectieve verantwoordelijkheid. Door het 2.000-jaar van China was de feodale geschiedenis - van minstens zevende-eeuw BC al manier aan de draai van de 20ste eeuw - mensen schuldig door vereniging. Namelijk als u een bloed relatieve of dichte bedrijfsvennoot van schuldig was, zou u een daling samen met hen nemen. Dit Verwijst het Dagelijkse artikel van China naar het als families die samen hangen - en wij willen niet „hangend uit“ in de moderne betekenis, ook niet.
Het interessante ding is, heeft de groepsverantwoordelijkheid nog een greep vandaag bij de Chinese cultuur - zelfs als het als een weinig oneerlijk wordt beschouwd.
Ik werd herinnerd aan dit toen het ondoordringbaar maken van een manuscript voor vroegere gediplomeerde de schooladviseur van mijn echtgenoot. Hij wilde het idee van Piaget van collectieve en overdraagbare verantwoordelijkheid met Chinese adolescenten onderzoeken, die hun psychologische reactie door een aantal dilemma's bekijken. Één van hen omvatte een situatie waar iemand bedrogen in klasse, de leraar het ontdekte, maar niemand wilde tot hun fout bezitten, die de leraar dwingt om de volledige klasse te straffen.
What was interesting was that, even though a majority of the adolescents considered collective punishment unjust, most showed a tendency to take responsibility for behavior in order to avoid punishment to the collective, and this tendency increased with age.
When you consider that Chinese culture emphasizes the group or family over the individual, it’s not surprising individuals would “sacrifice” for the good of the whole. Maintain the group harmony is a top priority. Plus, given that Confucianism stresses obedience to elders/leaders, it’s important to respect authority, even if the outcome is unpleasant.
From the authority’s point of view, it’s understandable they’d want to punish the entire lot. In China — even today as self-responsibility is gaining more popularity — people would, in general, rather not be the one in charge, but rather spread the responsibility around. It’s safer that way, right? As long as everyone holds a little responsibility, no one gets sacked from their job. If you’ve ever dealt with any bureaucracy, you know what I mean.
I think of the one time I almost “lost” my entire life savings in a snafu involving electronic bank transfers from one bank to another (not for the uninitiated, that’s for sure). I was caught in a ping-pong match between the banks as to who was not responsible for the mistake. Later on, I discovered it was a name input mistake — obviously an electronic, and not human, error.
Yeah, right.
Jocelyn Eikenburg, The Wu Way



































